پرسش‌های متداول مسابقه شطرنج

بای یک‌امتیازی چیزی است که جفت‌بندی به بازیکن فردِ باقی‌مانده می‌دهد وقتی تعداد بازیکنان فرد است؛ در بیشتر رویدادهای باشگاهی یک امتیاز کامل ارزش دارد، هرچند برگزارکننده می‌تواند با اعلام پیشاپیش آن را کمتر تعیین کند. بای نیم‌امتیازی را بازیکنی که نمی‌تواند در یک دور حاضر شود پیشاپیش درخواست می‌کند. بای صفرامتیازی هیچ امتیازی ندارد و معمولاً پس از یک انصراف یا غیبت بدون توضیح می‌آید.

انصراف را پیش از جفت‌بندی دور بعد ثبت کنید. امتیازهایی که پیش‌تر گرفته سر جایش می‌ماند و بازیکن معمولاً در جدول رده‌بندی نهایی باقی می‌ماند؛ صرفاً از آن پس نادیده گرفته می‌شود. حریف برنامه‌ریزی‌شده او یا بای می‌گیرد یا برد به‌دلیل غیبت، هرگز هر دو، چون هر جفت‌بندی باید همچنان دقیقاً یک امتیاز را توضیح دهد.

Bughouse را تیم‌های دونفره بازی می‌کنند، پس نخست تصمیم بگیرید تیم‌ها ثابت‌اند یا به‌قید قرعه تعیین می‌شوند. جفت‌های ثابت معمولاً دقیقاً مانند بازیکنان تکی در یک سوئیسی یا جدول حذفی سیدبندی و جفت می‌شوند. حالت شریک تصادفی در هر دور شریک‌ها را دوباره قرعه‌کشی می‌کند و به‌جای تیم‌ها به افراد امتیاز می‌دهد. در هر صورت هر مسابقه یک نتیجه تولید می‌کند: تیمی که زودتر مات کند برنده است.

تجمعی امتیاز جاری شما را پس از هر دور با هم جمع می‌کند. بازیکنی که زود برده است آن امتیاز را در همه مجموع‌های بعدی با خود می‌برد، پس این تای‌بریک به جلو افتادن از همان ابتدا پاداش می‌دهد، نه به بالا آمدن دیرهنگام. بر پایه قراردادهای US Chess، بای یک‌امتیازی یا برد بدون بازی یک امتیاز و بای نیم‌امتیازی نیم امتیاز کسر می‌شود.

به‌جای رها کردن مسابقه بدون نتیجه، یک تای‌بریک برگزار کنید. پاسخ واقع‌بینانه باشگاهی دو بازی بلیتز است، مثلاً پنج دقیقه به‌علاوه دو ثانیه افزایش زمان، و در صورت برابر ماندن بازیکنان یک بازی آرماگدون پس از آن. این کار به‌راحتی در بیست دقیقه جا می‌شود. صعود دادن سید بالاتر فقط در صورتی موجه است که آن را پیش از دور یک اعلام کرده باشید.

الزاماً نه، اما از برگزاری بدون آن پشیمان خواهید شد. یک بازی کند تنها کل دور را نگه می‌دارد و برنامه شما پشت سرش فرو می‌ریزد. هدف را یک ساعت برای هر میز بگذارید. اگر کم دارید، قرض بگیرید، از بازیکنان بخواهید ساعت خودشان را بیاورند، و ساعت‌هایی را که دارید روی میزهای بالا و بازی‌هایی که طول کشیده‌اند بگذارید.

جمع بازیکنان را طبق معمول جفت کنید و به بازیکن باقی‌مانده یک بای بدهید. در سیستم سوئیسی این بازیکن، پایین‌ترین بازیکن در پایین‌ترین گروه امتیازی است که پیش‌تر بای نگرفته باشد. در مسابقات دوره‌ای یک بازیکن خیالی به برنامه اضافه کنید تا هر کس با آن روبه‌رو شد آن دور را استراحت کند. یک بازیکن خانه داوطلب مرتب‌ترین راه‌حل از همه است.

نباید بگیرد. قرارداد معمول این است که بای یک‌امتیازی به پایین‌ترین بازیکن در پایین‌ترین گروه امتیازی می‌رسد که هنوز بای نگرفته باشد، پس بای‌ها به‌طور طبیعی میان بازیکنان می‌چرخند. اگر تعداد شما هفته پس از هفته فرد می‌ماند، یک قاعده داخلی وضع کنید، مثلاً بای در دورهای پیاپی ممنوع، و پیش از دور یک اعلامش کنید.

هیچ‌کس حذف نمی‌شود و همه در همه دورها بازی می‌کنند. دور یک فهرست ریتینگ را نصف می‌کند و نیمه بالا را در برابر نیمه پایین جفت می‌کند. از آن پس شما با کسی جفت می‌شوید که امتیازش با شما برابر است، پس برنده‌ها با برنده‌ها و بازنده‌ها با بازنده‌ها روبه‌رو می‌شوند. هرگز دو بار با یک حریف بازی نمی‌کنید، و رنگ‌ها تا جای ممکن متوازن می‌شوند.

لگاریتم در پایه 2 تعداد بازیکنان را بگیرید و به بالا گرد کنید: سه دور تا هشت بازیکن، چهار دور تا شانزده، پنج دور تا سی‌ودو، شش دور تا شصت‌وچهار. آن را یک رهنمود بدانید، نه یک قاعده. فرضش نبود تساوی است، و تعداد امتیازهای کامل را به یک محدود می‌کند بی‌آنکه یک برنده قطعی را تضمین کند.

زیر حدود ده بازیکن، مسابقه دوره‌ای برگزار کنید: همه با همه بازی می‌کنند و منطق جفت‌بندی‌ای برای توضیح دادن وجود ندارد. بالاتر از آن، سوئیسی برگزار کنید، که در تعداد ثابتی عصر جا می‌شود و کسی را حذف نمی‌کند. جدول حذفی را فقط وقتی انتخاب کنید که هیجان جدول از تعداد بازی‌ها مهم‌تر است، چون نیمی از شرکت‌کنندگان پس از یک دور به خانه می‌روند.

به‌جای میانگین، بدترین حالت را در نظر بگیرید. یک بازی می‌تواند تا حدود دو برابر زمان هر بازیکن طول بکشد، پس یک دور با پانزده دقیقه به‌علاوه پنج ثانیه افزایش زمان حدود چهل دقیقه به‌علاوه زمان تعویض می‌برد. پنج دور از این دست یک بعدازظهر را پر می‌کند. پنج دور با نود دقیقه به‌علاوه سی ثانیه به یک آخر هفته سه‌روزه نیاز دارد.

بله، و در سطح باشگاهی معمولاً همین‌طور می‌شود. تعداد کافی دور می‌تواند تعداد امتیازهای کامل را به یک کاهش دهد، اما دو بازیکن همچنان می‌توانند زیر امتیاز کامل برابر تمام کنند و هیچ تعدادی از دورها جلوی این را نمی‌گیرد. ترتیب تای‌بریک را پیش از دور یک منتشر کنید، و جوایز نقدی را به‌طور مساوی تقسیم کنید به‌جای آنکه بگذارید تای‌بریک درباره پول تصمیم بگیرد.

بوخهولتز رایج‌ترین تای‌بریک سوئیسی است: امتیازهای نهایی هر حریفی را که با او بازی کرده‌اید با هم جمع کنید. استدلال این است که بردن در برابر جمعی سخت باید بیش از بردن در برابر جمعی آسان به حساب بیاید. رویدادهای FIDE معمولاً از گونه Cut-1 استفاده می‌کنند، که ابتدا ضعیف‌ترین حریف را کنار می‌گذارد. بوخهولتز نباید در مسابقات دوره‌ای به کار رود، جایی که همه با همان حریفان روبه‌رو می‌شوند.

زوننبورن-برگر هر حریف را با نتیجه شما در برابر او وزن می‌دهد: امتیاز نهایی کاملش برای یک برد، نصف آن برای تساوی، و هیچ برای باخت. این تای‌بریک استاندارد مسابقات دوره‌ای است، جایی که هر بازیکن با همان حریفان روبه‌رو شده و بوخهولتز ساده به همه شرکت‌کنندگان اعداد یکسانی می‌داد.

جفت‌بندی نخست می‌کوشد رنگ‌هایی را که در طول رویداد گرفته‌اید برابر کند، و در درجه دوم نسبت به بازی آخرتان یک در میان کند. هر دو هدف پایین‌تر از جفت کردن شما با کسی هم‌امتیازتان قرار می‌گیرند، و به همین دلیل زنجیره‌های رنگ پیش می‌آید. سه بار یک رنگ پیاپی ممنوع است، و بازی‌های انجام‌نشده مانند بای و باخت به‌دلیل غیبت هنگام محاسبه تاریخچه رنگ نادیده گرفته می‌شوند.

نه، مگر آنکه از نظر ریاضی اجتناب‌ناپذیر شود، که فقط وقتی رخ می‌دهد که تعداد دورها نسبت به تعداد بازیکنان زیاد باشد. پرهیز از تکرار رویارویی بالاترین اولویت در قواعد جفت‌بندی هر دوی FIDE و US Chess است. تعداد بازیکنانتان را با فاصله‌ای راحت بالاتر از تعداد دورها نگه دارید تا این وضعیت پیش نیاید.

وقتی زمان باخت به‌دلیل غیبتی که اعلام کرده‌اید گذشت، بازیکنی که حاضر شده بازی را می‌برد. عدد جهانی‌ای وجود ندارد. اگر برگزارکننده چیزی نگوید، پیش‌فرض US Chess یک ساعت است و بسیاری از باشگاه‌ها آن را به‌مراتب کوتاه‌تر می‌کنند، در حالی که پیش‌فرض FIDE صفر است مگر آنکه مقررات مهلتی تعیین کنند. هر چه انتخاب می‌کنید روی برگه جفت‌بندی چاپ کنید.

برای هر دو بازیکن یک صفحه، یک دست مهره و یک ساعت، به‌علاوه چند یدکی برای خرابی و ثبت‌نام‌های دیرهنگام. برگه‌های جفت‌بندی، برگه‌های نتیجه، خودکار و جایی برای نصب جدول رده‌بندی هم اضافه کنید. بسیاری از باشگاه‌ها از بازیکنان می‌خواهند مهره و ساعت خودشان را بیاورند، که بودجه تجهیزات را تقریباً به صفر می‌رساند.

برای یک رویداد باشگاهی، مدرسه‌ای یا دوستانه بدون ریتینگ خیر. هر کسی می‌تواند یکی را برگزار کند و هیچ صلاحیتی نیست که بی‌سروصدا از آن جا مانده باشید. گواهی و عضویت وابسته در فدراسیون ملی شما فقط وقتی اهمیت دارد که بخواهید نتایج به‌طور رسمی ریتینگ بگیرند، چون فدراسیون باید گزارش شما را بپذیرد. الزام واقعی، دانستن خوب قواعد است.

به یک برگزارکننده وابسته، بازیکنانی با عضویت معتبر فدراسیون، کنترل زمانی درون رده‌های ریتینگ‌دار، و یک گزارش ریتینگ که پس از رویداد ارسال شود نیاز دارید. US Chess ثبت را از طریق سامانه خودش و با هزینه‌ای اندک به‌ازای هر بازی می‌پذیرد، و رویدادهای دارای ریتینگ FIDE افزون بر آن به یک برنامه جفت‌بندی تأییدشده نیاز دارند. برای هزینه‌ها و مهلت‌های کنونی، فدراسیون خود را وارسی کنید.

با تعداد زوج بازیکن به یک دور کمتر از تعداد بازیکنان نیاز دارید. با تعداد فرد به همان تعداد دور که بازیکن دارید نیاز دارید، چون هر دور کسی استراحت می‌کند. تعداد کل بازی‌ها برابر است با N ضربدر N منهای یک، تقسیم بر دو، و به همین دلیل باشگاه‌ها حول یازده یا دوازده شرکت‌کننده به سیستم سوئیسی روی می‌آورند.

جوایز مساوی‌شده را یک‌کاسه کنید و به‌طور مساوی تقسیم کنید. اگر مقام اول دویست و مقام دوم صد می‌دهد، دو بازیکنی که برای مقام اول مساوی شده‌اند سیصد را شریک می‌شوند و هر کدام صدوپنجاه می‌گیرند. تای‌بریک باید فقط درباره چیزی تصمیم بگیرد که نمی‌توان نصفش کرد: کاپ‌ها، عناوین، سهمیه‌های صعود و ترتیب میزها. این را پیشاپیش اعلام کنید و بحث‌های جایزه تقریباً از میان می‌روند.

کواد شرکت‌کنندگان را بر پایه ریتینگ رتبه‌بندی می‌کند، آنها را به گروه‌های چهارنفره می‌برد، و درون هر گروه یک مسابقه دوره‌ای سه‌دوره برگزار می‌کند. همه سه بازی در برابر بازیکنانی با سطح مشابه می‌گیرند، همه گروه‌ها تقریباً هم‌زمان تمام می‌شوند، و هیچ تصمیم جفت‌بندی‌ای نیست که برای کسی توضیح داده شود. این شکل محبوبی برای یک رویداد باشگاهی یک‌روزه است.

قالب را متناسب با زنگ مدرسه انتخاب کنید، نه برعکس. باشگاهی در وقت ناهار که هفته‌ای چهل دقیقه وقت دارد به یک سوئیسی می‌خورد که هر جلسه یک دور در طول یک نیم‌ترم بازی شود، چون کسی حذف نمی‌شود و بچه‌ای که یک هفته را از دست می‌دهد می‌تواند دوباره بپیوندد. یک جلسه واحد پس از مدرسه به طول حدود نود دقیقه به یک کواد یا یک سوئیسی چهار دوره با ده دقیقه برای هر بازیکن می‌خورد. زمان پایان را پیش از شروع به والدین اعلام کنید، و برای بچه‌ای که در دور یک می‌بازد برنامه داشته باشید — سوئیسی او را در بازی نگه می‌دارد، جدول حذفی او را به خانه می‌فرستد. جزئیات کامل در راهنمای باشگاه شطرنج مدرسه.

برای نخستین رویداد نه، و معرفی ساعت هم‌زمان با خود مسابقه معمولاً یک چیز تازه بیش از حد است. بدون ساعت، طول ثابتی برای هر دور تعیین و اعلام کنید، و هر بازی‌ای را که هنوز ادامه دارد داوری یا مساوی اعلام کنید — تصمیمی که پیشاپیش گرفته شده، نه در لحظه. وقتی باشگاه به این روال عادت کرد، ساعت با ده دقیقه برای هر بازیکن و افزایش زمان اندک جلوی این را می‌گیرد که یک بازی طولانی کل سالن را نگه دارد، که مشکل واقعی‌ای است که ساعت حل می‌کند.

رده‌بندی باشگاهی ریتینگی است که به‌جای بازنشانی در هر رویداد، از یک شب باشگاهی به شب بعد بازیکن را دنبال می‌کند. هر مسابقه‌ای که برگزار می‌کنید به آن خوراک می‌دهد، پس یک فصل از شب‌های باشگاهی روی هم یک تصویر از اینکه چه کسی پیشرفت می‌کند می‌سازد، نه انبوهی از نتایج بی‌ارتباط. همین چیزی است که یک باشگاه هفتگی را به چیزی تبدیل می‌کند که بازیکنان پیشرفت خودشان را با آن می‌سنجند.

بیشتر رده‌بندی‌های باشگاهی از حساب‌وکتاب Elo استفاده می‌کنند: شما و حریفتان هر کدام یک عدد دارید، فاصله میان آنها نتیجه را پیش‌بینی می‌کند، و برنده به تناسب اینکه نتیجه چقدر غافلگیرکننده بوده از بازنده امتیاز می‌گیرد. بردن در برابر کسی با ریتینگ بسیار بالاتر عدد شما را زیاد جابه‌جا می‌کند؛ بردن در برابر کسی بسیار پایین‌تر به‌زحمت تکانش می‌دهد. بازیکنان تازه معمولاً موقت علامت می‌خورند تا وقتی بازی کافی انجام دهند و عددشان معنایی پیدا کند، چون یک ریتینگ Elo از سه بازی بیشترش نویز است. راهنمای رده‌بندی باشگاهی ریاضیاتش را قدم‌به‌قدم پیش می‌برد.

پیش از انتشار به آن فکر کنید، نه پس از آن، به‌ویژه درباره نوجوانان. نام کامل روی صفحه‌ای که موتورهای جست‌وجو می‌توانند نمایه‌اش کنند تصمیم بزرگ‌تری از آن است که به نظر می‌رسد، و حروف اول یا نام کوچک به‌همراه حرف اول نام خانوادگی برای هر کسی که واقعاً به باشگاه می‌آید همان معنا را دارد. پیش‌فرض معقول برای هر چیزی که پای بچه‌ها در آن باشد، کم‌شناساننده‌ترین شکلی است که هنوز به بازیکن اجازه می‌دهد نتیجه خودش را پیدا کند، به‌علاوه یک صفحه خصوصی یا فقط با پیوند، نه یک صفحه نمایه‌شده.

Chess Caddy یک مدیر مسابقه شطرنج رایگان است که در مرورگر وب شما اجرا می‌شود. رویدادهای سیستم سوئیسی، مسابقات دوره‌ای، جدول حذفی تک‌باخت و Bughouse را جفت می‌کند، نتایج و جدول رده‌بندی را دنبال می‌کند، تای‌بریک اعمال می‌کند، بای‌ها، باخت‌های به‌دلیل غیبت و انصراف‌ها را مدیریت می‌کند، و برگه‌های جفت‌بندی و جدول‌های دیواری چاپ می‌کند. یک بار بارگذاری می‌شود و پس از آن روی گوشی، تبلت یا لپ‌تاپ آفلاین کار می‌کند.

بله. نه تبلیغی هست، نه اشتراکی، نه لایه ویژه‌ای و نه هزینه‌ای به‌ازای هر رویداد، و هیچ چیز پشت دیوار پرداخت نگه داشته نشده است: هر قالب، تای‌بریک و خروجی چاپی برای همه در دسترس است. سایت Google Analytics را اجرا می‌کند، پس آن را بدون تبلیغ توصیف می‌کنیم به‌جای آنکه ادعا کنیم اصلاً هیچ چیزی اندازه‌گیری نمی‌شود.

خیر. نه حساب کاربری‌ای هست، نه ورودی، و نه نشانی ایمیلی که تحویل دهید. صفحه را باز می‌کنید و یک مسابقه شروع می‌کنید. بدل ماجرا این است که هیچ چیزی نمی‌تواند برای شما بازیابی شود، چون ما هیچ سابقه‌ای از شما یا رویدادتان نگه نمی‌داریم، پس در طول کار یک فایل پشتیبان خروجی بگیرید و جای امنی نگه دارید.

بله. یک بار بارگذاری می‌شود و پس از آن کاملاً درون مرورگر شما اجرا می‌شود، پس وقتی وای‌فای سالن قطع می‌شود یا گوشی شما وسط یک دور آنتن را از دست می‌دهد، جفت‌بندی و امتیازدهی ادامه پیدا می‌کند. سروری پشتش نیست، که همچنین یعنی در حین برگزاری، هیچ چیزی درباره رویداد شما جایی بارگذاری نمی‌شود.

مسابقه شما در فضای ذخیره‌سازی خود مرورگرتان زندگی می‌کند، با یک نسخه پشتیبان خودکار دوم و یک پشته بازگردانی که می‌توانید در طول یک نشست با دکمه Undo، Ctrl+Z یا Cmd+Z در آن به عقب قدم بردارید. خطر صادقانه این است که پاک کردن داده‌های مرور یا کار کردن در حالت ناشناس همه چیز را پاک می‌کند، پس پس از هر دور یک فایل پشتیبان خروجی بگیرید.

بله. مسابقه را به‌صورت یک فایل JSON خروجی بگیرید، آن فایل را هر طور که برایتان راحت است به دستگاه دیگر برسانید، و آنجا واردش کنید. چون نه سروری هست و نه حساب کاربری، آن فایل تنها پیوند میان دستگاه‌هاست و هیچ چیز خودبه‌خود همگام نمی‌شود. همان خروجی نقش پشتیبان شما را هم بازی می‌کند، پس هر دور یکی بگیرید.

بله. برگه‌های جفت‌بندی را با شماره میز، سفید، سیاه و یک کادر خالی برای نتیجه چاپ می‌کند، به‌علاوه جدول‌های دیواری رده‌بندی برای نصب در سالن. هر دو از یک چیدمان چاپی درست استفاده می‌کنند، نه از عکس صفحه، پس روی کاغذ معمولی و از گوشی، تبلت یا لپ‌تاپ خوانا درمی‌آیند.

روی گوشی یا تبلت، دکمه اشتراک‌گذاری برگه اشتراک‌گذاری بومی شما را باز می‌کند و جدول رده‌بندی یا جفت‌بندی‌ها را به‌صورت متن ساده می‌فرستد، که به گروه واتساپ باشگاه یا یک ایمیل می‌خورد. روی دسکتاپ همان دکمه آن متن را در حافظه موقت شما کپی می‌کند. پیوند عمومی نتایج وجود ندارد، چون سروری نیست که میزبانش شود.

سیستم سوئیسی، مسابقات دوره‌ای، جدول حذفی تک‌باخت و Bughouse را اجرا می‌کند، آخری را یا با تیم‌های ثابت یا با حالت شریک تصادفی. سه تای‌بریک در دسترس است: بوخهولتز، زوننبورن-برگر و تجمعی. نه گونه Cut-1 هست و نه رویارویی مستقیم. بوخهولتز ما بازی‌های باخته به‌دلیل غیبت را به‌کلی کنار می‌گذارد، که نه با شیوه FIDE می‌خواند و نه با شیوه US Chess.

بله، در رویدادهای سوئیسی. می‌توانید دو بازیکن را جابه‌جا کنید، رنگ‌های یک میز را برعکس کنید یا بای را جابه‌جا کنید، به شرط آنکه هنوز هیچ نتیجه‌ای برای آخرین دور وارد نشده باشد، و اگر تغییری تکرار رویارویی بسازد به شما هشدار داده می‌شود. تغییر دستی در رویدادهای مسابقات دوره‌ای، جدول حذفی یا Bughouse در دسترس نیست.

خیر، و ترجیح می‌دهیم این را صریح بگوییم. Chess Caddy به‌جای الگوریتم هلندی FIDE از یک سوئیسی عمداً ساده‌شده استفاده می‌کند، و هیچ تأیید، گواهی یا انطباقی از FIDE از هیچ نوعی ندارد. همچنین هیچ فایل ارسال ریتینگ US Chess یا FIDE تولید نمی‌کند. برای رویدادهای باشگاهی، مدرسه‌ای و دوستانه بدون ریتینگ ساخته شده است، که بیشترشان همین‌اند.

Chess Caddy در هر مرورگر موبایلی کار می‌کند، و چیدمان موبایل یک نوار چسبان روی صفحه نگه می‌دارد که قدم بعدی شما را نشان می‌دهد تا وسط دور دنبال دکمه‌ها نگردید. یک اپلیکیشن بومی iOS هم در App Store هست. نسخه اندروید در حال حاضر در آزمون بسته است، پس هنوز فهرست عمومی‌ای برای دانلود وجود ندارد.

شاه همیشه برای قلعه کوچک روی g1 و رخ روی f1 می‌ایستد، یا برای قلعه بزرگ شاه روی c1 و رخ روی d1، از هر خانه‌ای که شروع کرده باشند. شاه نمی‌تواند از کیش، از میان کیش یا به درون کیش قلعه کند. هر خانه درگیر باید خالی باشد، جز خود شاه و همان رخ، پس رخِ قلعه هرگز جلوی قلعه خودش را نمی‌گیرد. جزئیات کامل در راهنمای Chess 960.

بله. دکمه 960 را در سربرگ بزنید و یک وضعیت قانونی تصادفی Fischer Random می‌گیرید: یک نمودار صفحه با ستون‌های برچسب‌دار، کد هشت‌حرفی، شماره رسمی وضعیت از 0 تا 959، و خانه‌های قلعه نوشته‌شده. همچنین می‌توانید شماره مشخصی را جست‌وجو کنید، آن را به‌صورت متن کپی کنید، یا یک برگه برای دیوار چاپ کنید. وضعیت را به هیچ دوری وصل نمی‌کند، پس اگر سابقه‌ای می‌خواهید آن را روی برگه جفت‌بندی یادداشت کنید.